DAW w Lubelskim

Konstruktywne reagowanie w sytuacjach konfliktowych

Jednym z celów szkoły jako placówki oświatowej jest „wszechstronny rozwój osobowości uczniów, (…) przygotowanie do życia w społeczeństwie (…)  oraz zapewnie­nie bezpieczeństwa psychicznego, fizycznego i socjalnego w czasie pobytu w szkole.”. Coraz częściej mówi się o narastającej agresji wśród uczniów, eskalacji przemocy przy jednoczesnej bierności dorosłych spowodowanej często brakiem umiejętności mediacyjnych. Jak konstruktywnie reagować w sytuacjach konfliktowych między uczniami? Co zrobić, żeby konflikt nie przerodził się w przemoc? Warsztat dla nauczycieli w lubelskiej podstawówce poprowadzili: Natalia Kuzdralińska, Karolina Kwiecińska, Tomasz Wójcik, Dominika Zdolska

Miejsce i grupa: Szkoła Podstawowa nr 2 im. Jana Kochanowskiego w Lublinie; grupa docelowa: nauczyciele.

Czas: jednodniowe pięciogodzinne warsztaty.

Założenia warsztatu: Głównym założeniem warsztatu było podniesienie kompetencji nauczycieli w zakresie konstruktywnego reagowania w sytuacjach konfliktowych. Dla osiągnięcia zamierzonego celu wolontariusze wykorzystali następujące techniki dramowe: fotografie i karty ról.

Opis warsztatu: Warsztat rozpoczął się od zapoznania z grupą i przeprowadzenia czterech rozgrzewek. Następnie poprzez ćwiczenie „Pomniki” uczestnicy zostali wprowadzeni w technikę dramy, jaką są fotografie. Podczas warsztatu akcent położony został głównie na wspólne refleksje i potrzeby grupy uczestniczącej w spotkaniu. Ćwiczenia dramowe przeplatane były teorią z zakresu konfliktów i stereotypów. Warsztat zakończył się ćwiczeniem „Ma- dżinga”, które utwierdziło grupę w przekonaniu, iż tworzy ona zintegrowaną całość.

Nastroje i wrażenia: Początkowo atmosfera nie sprzyjała efektywnemu prowadzeniu warsztatu, ponieważ, jak się później okazało, nauczyciele dostali odgórne zalecenie obowiązkowego w nim udziału. Po przejściu do drugiej części spotkania i wyjaśnieniu zaistniałej sytuacji, nastroje uległy znaczącej poprawie. Udało nam się przeprowadzić ciekawy warsztat, w pełni realizujący pierwotne założenia. Uczestnicy opuścili salę z uśmiechem, dziękując nam za mile spędzony czas.

Autorzy: Natalia Kuzdralińska, Karolina Kwiecińska, Tomasz Wójcik, Dominika Zdolska

Warto być proaktywnym

Jak zachęcić uczniów do bardziej aktywnego uczestniczenia w życiu szkoły? Jak wspierać ich pomysły, rozwijać pasje i uświadamiać, że mają realny wpływ na to, co dzieje się w ich otoczeniu? Warsztaty z nauczycielami z lubelskiej podstawówki poprowadziły: Monika Komosa, Agnieszka Czusz, Weronika Puszyk, Karolina Pytka.

Miejsce i grupa: Warsztaty zostały przeprowadzone 21 kwietnia 2015 r. w Szkole Podstawowej nr 3 im. Juliusza Słowackiego w Lublinie, a ich uczestniczkami były nauczycielki. Zajęcia odbyły się równocześnie w dwóch grupach i trwały po 5 godzin.

Założenia warsztatu: Planowanymi rezultatami warsztatów był wzrost świadomości na temat obywatelskości, zyskanie poczucia wpływu na otaczającą rzeczywistość, zachęcenie nauczycieli do podejmowania inicjatyw i wdrażanie do aktywności społecznej, uświadomienie konieczności przekazywania poczucia wpływu uczniom, z którymi pracują. W celu osiągnięcia wymienionych założeń prowadzące wykorzystały techniki dramowe: fotografie i karty ról.

warto byc proaktywnym 1

Opis warsztatu: Warsztaty rozpoczęły się od zabaw integracyjnych, których głównym celem było przełamanie barier i stworzenie przyjaznej atmosfery w grupie. Następnie przy pomocy rozgrzewek uczestniczki zajęć ćwiczyły wchodzenie w różne role. Potem zostały podzielone na trzy grupy i miały za zadanie przygotować fotografie. Ćwiczenie to było doskonałą okazją do doświadczenia procesu wprowadzania zmian i poczucia wpływu.

Po przerwie i krótkiej rozgrzewce uczestniczki połączyły się w pary i pracowały przy pomocy kart ról, stymulujących sytuację pragnienia zmiany i mierzenia się z przeciwnościami. Dzięki temu rozwijały umiejętność empatii i świadomość, jakie mogą być źródła konfliktu i w jaki sposób można go rozwiązać.

Warto być proaktywnym_AC, MK, WP, KP 4

Nastroje i wrażenia: Wydaje nam się, że warsztaty były jak najbardziej udane. Uczestniczki pracowały z wielkim zaangażowaniem i otwartością. W rozmowie podsumowującej przyznały, że dzięki warsztatom uświadomiły sobie, że dużo zależy od nich. Deklarowały większą otwartość na potrzeby swoje i innych ludzi, chęć zmiany, pokonywania lęków, podejmowania inicjatyw i działania.

Autorki warsztatu: Monika Komosa, Agnieszka Czusz, Weronika Puszyk, Karolina Pytka

 

Sprawczość- możesz coś zmienić

Młodzi ludzie często nie wierzą w to, że  mają wpływ na swoje otoczenie. Zwykle sprawczość przypisują jedynie władzom miasta, szkoły, instytucjom.  Celem dramowego warsztatu przeprowadzonego dla uczniów lubelskiego technikum  było pokazanie młodzieży, że nawet najmniejsze działanie może wpłynąć na ich otoczenie, zmienić na lepsze życie danej społeczności. Warsztat poprowadziły: Aneta Kołtun, Magdalena Łuczyn, Magdalena Mazurek-Chlebuś, Kamila Nowosad.

Miejsce i grupa: Warsztaty odbyły się w Bursie nr 6 przy Zespole Szkół Energetycznych. Brali w nich udział podzieleni na dwie grupy uczniowie Zespołu Szkół Energetycznych, głównie z klas pierwszych, mieszkający w bursie.

Czas: Warsztaty zostały przeprowadzone w wymiarze pięciu godzin lekcyjnych dla każdej grupy (łącznie dziesięć godzin) i obejmowały po dwa spotkania (115 minut/warsztat).

Założenia warsztatu:  Grupa miała poczuć w sobie moc sprawczą w kontakcie z urzędnikami i instytucjami. Głównym założeniem wolontariuszek było nauczenie młodych ludzi schematu tworzenia pisma urzędowego oraz podstawowych zasad zachowania w urzędzie, a także podzielenie się wiedzą na temat specyfiki wybranych placówek administracyjnych. Intencją prowadzących było to, aby po odbytym szkoleniu uczestnicy nauczyli się zadawania precyzyjnych pytań, kompletowania potrzebnych dokumentów oraz prowadzenia rozmowy bez uprzedzeń wobec urzędników.

strona 1

Opis warsztatu: Warsztat przeprowadzony został metodą dramy stosowanej. Każde spotkanie rozpoczynało się od rozgrzewki, która miała za zadanie rozruszać młodzież bądź skoncentrować jej uwagę – w zależności od zaproponowanych ćwiczeń. Centralnym punktem pierwszego dnia warsztatów wolontariuszki uczyniły stymulatory. Na podstawie przedmiotów znajdujących się w plecaku bohatera uczniowie mieli odkryć historię, w której maturzysta mierzy się z problemem budowy podjazdu dla chorej sąsiadki. Chłopak szuka pomocy w różnych instytucjach, między innymi w spółdzielni mieszkaniowej, ucząc się przy okazji, jak poprawnie napisać podanie.

Podczas budowania historii młodzież wykazała się wnikliwością i kreatywnością. Uczestnicy doskonale zorientowali się w sytuacji oraz dotarli do idealnego jej rozwiązania. Mając szansę wysłania SMS-a z radą dla Mateusza (głównego bohatera), doradzili mu w pomysłowy i konkretny sposób, jak mądrze pomagać: ile czasu można poświęcić na wspieranie innych bez szkody dla relacji z bliskimi osobami i groźby zaniedbania własnych obowiązków. Następnie chętnie włączyli się we wspólne tworzenie i omawianie schematu pisma urzędowego.

Główną osią kolejnego spotkania było tworzenie fotografii. Młodzi ludzie uchwycili w kadrze zdjęciowym najistotniejsze problemy związane z wizytą w wybranej placówce administracji publicznej, a potem szukali idealnego ich rozwiązania. Tematyka drugiego dnia warsztatu skupiała się na ochronie praw konsumenta, skutkach zgubienia lub kradzieży dokumentów bądź telefonu oraz zachowania się w urzędzie. Na zakończenie prowadzące rozdały uczestnikom krótki niezbędnik ze spisem najważniejszych ich zdaniem stron internetowych korespondujących z tematyką zajęć.

strona 2

Nastroje i wrażenia: Jesteśmy zadowolone zarówno z przebiegu samych warsztatów, jak i z efektów końcowych przeprowadzonych przez nas spotkań. Wierzymy, że uczestnictwo w nich oswoiło młodzież z urzędami i pobudziło do pozytywnego myślenia na temat własnych możliwości, a także pokazało, że pisanie pism czy podań nie musi być trudne.

Jesteśmy przekonane (dowiodły tego przeprowadzone przez nas ankiety oraz zaangażowanie uczestników podczas trwania warsztatów), iż osiągnęłyśmy zamierzone cele. Młodzi ludzie byli zachwyceni metodą prowadzenia zajęć, której wcześniej nie mieli okazji doświadczyć. Ich aktywna postawa i kreatywność zachęciły nas do jeszcze większego zaangażowania w warsztaty oraz do głębszego poznania tajników dramy stosowanej, tak, by w przyszłości jak najskuteczniej korzystać z tej metody.

Autorki: Aneta Kołtun, Magdalena Łuczyn, Magdalena Mazurek-Chlebuś, Kamila Nowosad

Przejrzyj się w swoim lustrze społecznym- grupa II

Jedną z najczęściej występujących blokad, które uniemożliwiają nam podjęcie  działania na rzecz społeczności, w której mieszkamy jest brak wiary w to, że możemy jej dać coś wartościowego. Młodzi ludzie często nie dostrzegają drzemiącego w nich potencjału.  Tymczasem gdy wiem, co mogę dać, chętniej się tym dzielę.  Warsztaty dla młodzieży z lubelskiego liceum poprowadziły: Anna Kotowska, Emilia Kmieć, Justyna Golecka. 

Miejsce i grupa: Zajęcia zostały zrealizowane w Liceum Ogólnokształcącym nr 8 im. Zofii Nałkowskiej. Grupą docelową byli maturzyści klasy 3d specjalizujący się w dziedzinie animacji oraz dziennikarstwa.

Czas: Warsztaty zostały zrealizowane w ciągu dwóch dni. Każde spotkanie trwało dwie i pół godziny.

Założenia warsztatu: Celem wolontariuszek było kształtowanie postawy proobywatelskiej w uczniach, charakteryzującej się znajomością własnego potencjału oraz wykorzystywaniem go w życiu społecznym. Do konstrukcji warsztatu prowadzące posłużyły się technikami dramowymi: fotografią i stymulatorami, przy pomocy których poruszyły problematykę związaną ze współpracą, komunikacją oraz odkrywaniem potencjału. Przed przeprowadzeniem warsztatu konieczne było zdiagnozowanie grupy, dokonane metodą warsztatową, podczas której uczestnicy pracowali wspólnie oraz odpowiadali na pytania dotyczące ich zainteresowań. Bezpośredni kontakt z licealistami oraz obserwacja ich zachowań pozwoliły ustalić obszary działania, w których należało dokonać zmian ze względu na istniejące deficyty, a także poznać osobiste i grupowe preferencje uczestników. Tak przeprowadzona analiza potrzeb dała początek założeniom projektu, jakimi były: poszerzenie wiedzy uczestników z obszaru prawidłowej komunikacji, kształtowanie otwartej postawy względem innych oraz kształtowanie świadomości na płaszczyźnie wykorzystywania swojego potencjału w społeczeństwie.

Opis warsztatu: Uczestnicy rozpoczęli pracę od rozgrzewek dramowych, które dały im możliwość wejścia w tematykę warsztatu oraz samej metody dramy. Najbardziej znaczące dla grupy projektowej było ćwiczenie oparte na technice stymulatorów, poruszające problem nieprzystosowania jednostki do reszty grupy. Odtworzona przez uczestników historia dotyczyła bohatera studiującego mało interesujący go kierunek, niemającego ponadto świadomości swoich potencjałów oraz nie potrafiącego się odnaleźć w sytuacji, z jaką przyszło mu się zmierzyć. Maturzyści przyznali, że jest to temat im bliski, ponieważ stoją przed wyborem własnej drogi życiowej i wielu z nich może znaleźć się w podobnej sytuacji.

Nastroje i wrażenia: Jako prowadzące jesteśmy w pełni usatysfakcjonowane spotkaniami z uczniami i ogólną atmosferą towarzyszącą wspólnej pracy. Dostrzegłyśmy w uczestnikach ogromny potencjał, który do tej pory pozostawał w ukryciu, przez co nie mógł być w pełni wykorzystywany. Dzięki przeprowadzonym zajęciom maturzyści zyskali większą świadomość swoich możliwości oraz ról, jakie mogą pełnić w grupie. Podsumowując: jesteśmy dumne i zadowolone z pracy, jaką wykonałyśmy, ponieważ uczestnicy, jak sami wspominali pod koniec warsztatów, wynieśli z nich „coś więcej”. Jest to dla nas ogromny sukces!

Autorzy:

Współpraca popłaca

O tym, że współpraca popłaca bez względu na to, w jakim wieku jesteśmy wolontariuszki Dramowej Akademii Wolontariackiej próbowały przekonać seniorów z lubelskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku i Klubu Aktywnego Seniora. Uczestnicy warsztatu zgłębiali tajemnice efektywnej komunikacji. Uczyli się również tego, jak wyznaczać cele i skutecznie je realizować. Warsztat poprowadziły: Marzena Miszczuk- Głowacka, Monika Mużacz, Kinga Nadłonek, Sylwia Niemirowska-Sarna.

Miejsce i grupa: Zajęcia zostały przeprowadzone dla dwóch grup:

pierwsza grupa: seniorzy-studenci pierwszego roku na Uniwersytecie Trzeciego Wieku

druga grupa: członkowie Klubu Aktywnego Seniora w Lublinie

Czas: Dla każdej z grup wolontariuszki przeprowadziły dwa spotkania trwające odpowiednio dwie i pół oraz dwie godziny.

Założenia warsztatu: Przygotowany warsztat miał pokazać seniorom, na czym polega efektywna współpraca, dlaczego jej umiejętność jest tak istotna oraz jakimi sposobami można ją wypracować. Wolontariuszkom zależało na zaakcentowaniu kilku kluczowych kwestii – skupiły się między innymi na sprawnej komunikacji oraz wspólnym wyznaczaniu celów i dążeniu do nich. Aby osiągnąć oczekiwane rezultaty, wykorzystały poznane na warsztacie Dramowej Akademii Wolontariackiej techniki oraz ćwiczenia: zadania i rozgrzewki dramowe, a także pracę za pomocą stymulatorów.

DSC03523

Opis warsztatu: Rozpoczęcie warsztatów od ćwiczeń dramowych pozwoliło nieznającym się wcześniej uczestnikom poczuć się dobrze i bezpiecznie w grupie oraz obdarzyć zaufaniem prowadzące, co, ze względu na różnicę wieku, nie było sprawą prostą i oczywistą. W merytorycznej części spotkania wolontariuszki przeprowadziły ćwiczenie o nazwie „Superwspółpraca”, w którym uczestnicy wcielali się w postaci z różnych epok. Kolejne zadanie opierało się na technice stymulatorów: poprzez otrzymane przedmioty seniorzy odkrywali historię pani Grażyny, garmażerki, której dylemat dotyczył stosunków panujących między pracownikami zakładu. Owa historia stała się impulsem do rozmowy na temat tego, czym jest współpraca, jak ją budować oraz jakie korzyści i zagrożenia mogą wypływać z chęci wspólnego działania. Podczas warsztatów przedstawiony został również praktyczny model komunikacji, czyli cztery kroki nadawania skutecznego komunikatu.

strona 2

Nastroje i wrażenia: Przede wszystkim nauczyłyśmy się tego, że seniorzy nie są jednolitą grupą i mają różne potrzeby: niektórzy wolą ćwiczenia ruchowe, zabawy, innym natomiast zależy przede wszystkim na przyswajaniu informacji i wykorzystywaniu ich w konkretnych sytuacjach. Różni ich również poziom otwartości i umiejętności. Bardzo pozytywnie zaskoczył nas fakt, że w warsztatach uczestniczyły osoby aktywne w różnych dziedzinach życia, kreatywne i rozwijające swoje pasje. Większość z nich bardzo chętnie „wchodziła” w zaproponowane ćwiczenia i dobrze się bawiła podczas ich wykonywania. Seniorzy podkreślali, że zorganizowane przez nas zajęcia są dla nich miłą odskocznią od codzienności. Zauważyłyśmy, że największym powodzeniem cieszyły się ćwiczenia „zabawowe”, którym towarzyszyło wiele śmiechu i entuzjazmu.

Jako prowadzące również wyniosłyśmy wiele z przeprowadzonych warsztatów – doświadczyłyśmy pozytywnej atmosfery i niesamowitej energii epatującej z uczestników, otrzymałyśmy też motywującą informację zwrotną, a z kilku niedociągnięć wyciągnęłyśmy cenne wnioski. Jednak przede wszystkim uświadomiłyśmy sobie, że życie po sześćdziesiątce wcale się nie kończy, ale może się dopiero zacząć ;).

Autorzy: Marzena Miszczuk- Głowacka, Monika Mużacz, Kinga Nadłonek, Sylwia Niemirowska-Sarna

Nie bądź bierny, bądź dzielny!

Aby podjąć jakiekolwiek działanie kluczem wydaje się znalezienie w nim sensu. Gdy znajdziemy cel potrzebujemy jeszcze wiary w to, że możemy go zrealizować. Siedmiogodzinny warsztat poprowadzony przez wolontariuszy:  Edytę Dudę, Marka Dudę, Karolinę Ludwikowską, Angelikę Osior oraz Milenę Wodzińską miał uświadomić młodzieży,  że każdy  posiada w sobie potencjał by działać i zmieniać rzeczywistość.

Miejsce i grupa: Warsztaty zostały przeprowadzone w dwóch lubelskich ośrodkach: Pogodnym Domu Dziecka przy oraz Domu Dziecka nr 3 im. Janusza Korczaka. W zajęciach uczestniczyli wychowankowie placówek w wieku od czternastu do dwudziestu dwóch lat, a każda grupa liczyła od ośmiu do dwunastu osób.

Czas: W wymienionych domach dziecka odbyły się po dwa spotkania: pierwsze, integracyjno-zapoznawcze, trwające 2 godziny i drugie, będące warsztatem głównym i trwające 5 godzin.

Założenia warsztatu: Przed przystąpieniem do szczegółowego zaplanowania zajęć prowadzące musiały znaleźć odpowiedź na kilka podstawowych pytań dotyczących tematyki warsztatów: Czy i w jakim stopniu osoby wychodzące z domu dziecka są przygotowane do realizacji życiowych celów? Czy wierzą w sens i możliwość podejmowania działania w społeczności lokalnej? Czy są gotowe do pracy na rzecz dobra własnego oraz wspólnego? Odpowiedzi na wyżej wymienione pytania kazały wolontariuszkom sądzić, że młodzież wychowująca się w domach dziecka nie jest wystarczająco dobrze przygotowana do wejścia w dorosłe, świadome społecznie życie. W większości są to ludzie wyrwani ze swego środowiska, dojrzewający w przekonaniu, że posiadają bardzo ograniczony wpływ na rzeczywistość.

W związku z powyższym głównym założeniem warsztatów było wzbudzenie w uczestnikach poczucia sprawstwa i motywacji do realizacji postawionych sobie celów. Ćwiczenia oparte na metodzie dramy stosowanej wymagały od grupy zaangażowania i podjęcia współpracy, przy czym pozwalały na swobodne eksperymentowanie podczas ich wykonywania. Metoda dramy wydała się najodpowiedniejszą dla treningu tego typu kompetencji. W trakcie warsztatu zostały wykorzystane zarówno ćwiczenia integracyjne, jak i liczne rozgrzewki dramowe (np. amnezja, szalupa, klucze babuni), a także takie techniki jak stymulatory i fotografia.

strona 3

 Opis warsztatu: Początek obu przeprowadzonych warsztatów skoncentrował się wokół integracji grupy oraz zbudowania zaufania pomiędzy prowadzącymi a uczestnikami, co, zważywszy na początkową nieufność młodzieży, było dużym wyzwaniem. Późniejsze rozgrzewki dramowe uruchomiły wyobraźnię uczestników i zachęciły ich do zaangażowania oraz podjęcia współpracy. Dzięki temu możliwa była realizacja głównego ćwiczenia przeprowadzonego techniką stymulatorów. Stopniowo odkrywana historia Kuby zaciekawiła młodzież i skłoniła ją do głębszych refleksji, a także do aktywności w czasie omawiania wniosków. Podczas warsztatów pojawiły się także poboczne wątki, takie jak wolność jednostki czy zaangażowanie wychowawców w życie podopiecznych.

strona 2

 Nastroje i wrażenia: Pierwszy warsztat uświadomił nam, jak bardzo silna jest potrzeba wolności u młodzieży mieszkającej w domu dziecka. Dzięki temu spotkaniu zrozumieliśmy mechanizmy oddziaływania w grupie docelowej i nauczyliśmy się przełamywać jej opór, który stał się dla nas jednocześnie bardziej zrozumiały. Grupa potrzebowała dyrektywności oraz jasno określonego celu. Chciała, aby stawiane przed nią zadania stanowiły swego rodzaju wyzwanie. Bardzo ważne okazało się nasze zaangażowanie, wnoszona na salę energia oraz umiejętność wzbudzania emocji w uczestnikach warsztatu.

W znacznej części udało nam się zrealizować zaplanowany scenariusz, jednak nabyte podczas pierwszego „głównego” warsztatu doświadczenie kazało nam dokonać pewnych modyfikacji: technika fotografii okazała się mniej skuteczną i angażującą niż stymulatory, dlatego też przy drugim spotkaniu zrezygnowaliśmy z niej na rzecz większej ilości rozgrzewek dramowych. Po przeprowadzeniu zajęć widzimy, że największą trudnością okazało się utrzymanie poziomu energii przez cały czas ich trwania. Obie grupy, kończąc warsztat, były zadowolone i wdzięczne za to, że mogły w nim uczestniczyć. W ewaluacji młodzież oceniła spotkania z nami bardzo pozytywnie, a za najbardziej angażującą i interesującą technikę pracy uznała stymulatory. Jako prowadzący czuliśmy satysfakcję i dumę z przeprowadzonego warsztatu. Ufamy, że zaszczepiliśmy „ziarno wiary” w sens podejmowania różnych społecznych inicjatyw u młodzieży z domów dziecka.

 Autorzy: Edyta Duda, Marek Duda, Karolina Ludwikowska, Angelika Osior, Milena Wodzińska

Przejrzyj się w swoim lustrze społecznym

“Odkrywaj siebie, bo wszystko co jest ci potrzebne do realizowania twojej ścieżki, już jest w Tobie”. Jednym z problemów współczesnych młodych wchodzących na rynek pracy  jest brak świadomości swoich talentów oraz niewiedza w jaki sposób mogą wykorzystać swój potencjał.  Tymczasem świadomość tego, co mogę dać innym ludziom i jak mogę to zrobić, często staje się główną motywacją do podejmowania jakichkolwiek działań. Warsztat dla studentów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego poprowadziły: Anna Kotowska, Emilia Kmieć, Justyna Golecka.

Miejsce i grupa: Scenariusz został zrealizowany w jednej z sal Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Uczestnikami były osoby z sekcji Arteterapii Koła Naukowego Studentów Psychologii KUL, które dobrowolnie zgłosiły się na warsztat w celu poszerzenia swojej wiedzy i kompetencji.

Czas: Warsztat trwał pięć godzin.

Założenia warsztatu: Podstawowym celem warsztatu było kształtowanie postawy proobywatelskiej, charakteryzującej się znajomością własnego potencjału oraz wykorzystywaniem go w życiu społecznym. Do konstrukcji zajęć zostały wykorzystane techniki dramowe takie jak fotografia i stymulatory, przy pomocy których wolontariuszki postanowiły poruszyć problematykę związaną ze współpracą, komunikacją oraz odkrywaniem potencjału. Dało to możliwość realizacji założeń projektu, jakimi były: poszerzenie wiedzy uczestników z obszaru prawidłowej komunikacji, kształtowanie otwartej postawy względem innych oraz kształtowanie własnej świadomości na płaszczyźnie wykorzystywania swojego potencjału w społeczeństwie.

strona 1

Opis warsztatu: Uczestnicy rozpoczęli swą pracę od specjalnie dostosowanych ćwiczeń rozgrzewających, dzięki którym mieli możliwość wdrożenia się w metodę dramy oraz podejmowanej problematyki warsztatów. Najbardziej znaczącą techniką dramową wykorzystaną do konstrukcji warsztatów były stymulatory. Dzięki nim został poruszony problem nieprzystosowania jednostki do reszty grupy. Opowiedziana przy pomocy przedmiotów historia dotyczyła studentki, która nie dostała się na wymarzone studia, a ponadto nie miała świadomości swoich potencjałów. Z tego powodu trudno jest było odnaleźć się w sytuacji, z jaką musiała się zmierzyć. Poruszona historia dała impuls do refleksji nad głównym tematem warsztatów i doprowadziła do kilku istotnych wniosków. Duże zainteresowanie uczestników wzbudziła także teoria M. Bellbina, którą prowadzące przedstawili w ramach omówienia ról pełnionych w zespole. Równie ciekawe okazało się ćwiczenie przeprowadzone techniką fotografii, poruszające problem komunikacji i współpracy. Uczestnicy warsztatów pod wpływem refleksji wzbudzonej dzięki doświadczeniu dramowemu stwierdzili, że bez komunikacji i dialogu trudno jest osiągnąć zarówno cel własny, jak i grupowy.

strona 2

Nastroje i wrażenia: Praca w naszym zespole przebiegała w sposób zaangażowany i aktywny. Wspólnie wymienialiśmy się refleksjami i odczuciami, co sprzyjało procesowi edukacyjnemu. Jako prowadzące czujemy się spełnione w swojej roli. Uczestnicy chętnie dyskutowali i dzielili się przemyśleniami dotyczącymi komunikacji i współpracy, a także odkrywania własnego potencjału. Obserwacja pracy grupy pozwoliła nam sądzić, że cel warsztatu został zrealizowany. Dodatkowo ważnym podkreślenia wydaje nam się fakt, że nie wszyscy uczestnicy znali metodę dramy, a dzięki nam zostali nią poruszeni i zainspirowani do własnych działań. Z dumą możemy powiedzieć, że jako młode praktykantki dramy odniosłyśmy sukces.

Autorki:  Anna Kotowska, Emilia Kmieć, Justyna Golecka

lubelskie

Nad przebiegiem procesu rekrutacji w województwie lubelskim czuwać będzie Komisja Rekrutacyjna w składzie: Aleksandra Chodasz, Magdalena Zylik – trenerki i tutorki w Dramowej Akademii Wolontariackiej.Poniżej przedstawiamy schemat procesu rekrutacyjnego.Stowarzyszenie zastrzega sobie prawo do zmiany terminów rekrutacji i szybszego zamknięcia zgłoszeń on-line w przypadku dużej ilości osób chętnych do udziału w projekcie.W razie pytań dotyczących rekrutacji i przebiegu projektu w woj. lubelskim prosimy o kontakt z Magdaleną Zylik, m.zylik@stop-klatka.org.pl tel: 509 202 357

Działanie Krótki opis Termin
Wysyłanie zgłoszeń on-line Osoby chętne do udziału w projekcie wypełniają formularz rekrutacyjny. 15 września – 5 października 2014r.
Spotkanie Komisji Rekrutacyjnej – zaproszenie na warsztat rekrutacyjny Spośród wysłanych zgłoszeń Komisja Rekrutacyjna wybierze 24 osoby, które zaprosi na spotkanie rekrutacyjny. O wynikach rekrutacji osoby zostaną powiadome e-mailowo w dniu 7.10.2014r. 7 października 2014r.
Spotkanie rekrutacyjne Spotkanie podczas którego uczestnicy i trenerki poznają siebie nawzajem, aby móc świadomie zdecydować o udziale w projekcie. W każdym spotkaniu weźmie udział 6 osób. 10 października 2014r 14:00-16:15 lub 17:30-19:45 11 października 2014r. 9:00-11:15 lub 12:30-14:45
Spotkanie Komisji Rekrutacyjnej Spośród 24 osób po warsztacie Komisja Rekrutacyjna wybierze 16 uczestników/uczestniczek Akademii oraz stworzy listę rezerwową.

11 października 2014r.

Wyniki rekrutacji Wyniki rekrutacji przesłane zostaną w formie mailowej. 12 października 2014r.