Archiwa tagu: wolontariat

Wolontariat w liczbach

wl pierwsza

Zakończyliśmy właśnie trzyletni projekt wolontariacki. Cieszymy się z każdego wolontariusza i z każdej zmiany, która przez ten czas zaszła. Mamy nadzieję na ciąg dalszy! Tymczasem zapraszamy do zapoznania się z podsumowaniem projektu w liczbach!

Czytaj dalej

Wspólnie możemy więcej

Czy wzajemne zaufanie ma wpływ na wspólną pracę w grupie? Czy czujemy się ze sobą bezpiecznie? Dlaczego warto szczerze mówić o trudnościach? Co to jest model FUO? Na te i inne pytania odpowiedź poznawały uczestniczki warsztatu Wspólnie możemy wiele.

Miejsce i grupa: Warsztaty zostały przeprowadzone w Miejskim Zespole Szkół w Strzyżowie; ich uczestnikami były uczennice działające w szkolnym kole wolontariatu Podkarpackiego Hospicjum dla Dzieci w Rzeszowie.

Czas: Warsztaty obejmowały 20 godzin lekcyjnych.

Założenia warsztatu: W grupie widoczna była przede wszystkim potrzeba integracji oraz zwiększenia poczucia bezpieczeństwa, które jednocześnie przez większość wolontariuszy zostało wymienione jako bardzo ważne we współpracy. Głównym celem warsztatu stała się zatem integracja uczestników oraz budowanie poczucia bezpieczeństwa w grupie poprzez rozwijanie świadomości tego, jak ważne jest docenianie a nie ocenianie, szczere mówienie o trudnościach i aktywne słuchanie. Założeniem warsztatu było także poznanie i docenienie przez uczestników roli zaufania w zespole, elementów skutecznej współpracy oraz modelu asertywnego wyrażania krytyki FUO.

msz1

Opis warsztatu:

Ustalony wspólnie kontrakt pozwolił na przeprowadzenie całego warsztatu w miłej atmosferze. Niezbędnym elementem każdego spotkania były integrujące rozgrzewki dramowe i ćwiczenia budujące zaufanie w grupie. Integracja pomogła budować udane relacje z innymi członkami grupy oraz pozwalała na tworzenie serdecznej atmosfery. Uczestniczki warsztatów doświadczyły takich technik dramowych jak  fotografia, karty ról i stymulatory.

msz2

Nastroje i wrażenia:

Warsztat przebiegał w milej atmosferze wzajemnego szacunku i życzliwości. Wolontariuszki były bardzo zaangażowane i pozytywnie nastawione do ćwiczeń. Chętnie wchodziły w role i dzieliły się swoimi refleksjami, często osobistymi.Ciekawym doświadczeniem dla prowadzącej była obserwacja odmiennych sposobów rozwiązywania zadań przez wolontariuszki. Informacja zwrotna od uczestniczek pozwala twierdzić, że cele warsztatu zostały osiągnięte.

Prowadząca: Magdalena Szczepankiewicz

Dramowa Akademia Wolontariacka. To już 9 lat!

gosia

Z Małgorzatą Winiarek-Kołucką, koordynatorką Dramowej Akademii Wolontariackiej odbywającej się w trzech województwach: mazowieckim, lubelskim i podkarpackim, krótko o historii DAWu, aktywistach na Mazowszu i  najczęstszych trudnościach z jakimi borykają się osoby, które chcą działać, rozmawia Karolina Sieńkowska.

Czytaj dalej

Nauczyć latać

Jak dodawać innym skrzydeł, by pomóc w przełamywaniu barier podczas poszukiwania pracy? W jaki sposób pracować nad określaniem swojego celu zawodowego? I czy można do tego celu wykorzystać dramę? Czytaj dalej

Nie parzę kawy, czyli wolontariat w STOP-KLATCE

5 grudnia obchodziliśmy Światowy Dzień Wolontariusza. Z tej okazji publikujemy wywiad z Agnieszką- jedną z naszych wolontariuszek, obecnie już członkinią  stałego zespołu. O tym jak wyglądała jej wolontariacka droga w stowarzyszeniu oraz jak ją wspomina i komu poleca wolontariat w STOP-KLATCE  opowiada w rozmowie z Łukaszem Wiśniewskim.

Czytaj dalej

160-godzinny wolontariat dramowy!

160-godzinny wolontariat dramowy jest jedną z form uczenia i praktykowania dramy w ramach Klubu Praktyka Dramy. Formą najbardziej kompleksową i długotrwałą. Dlaczego? Pozwala bowiem uczyć się dramy od najlepszych, przyglądać się ich pracy, bazować na doświadczeniu, ale także poznawać zespół i członków Stowarzyszenia. Budować sieć współpracy w celu przyszłej realizacji wielu działań dramowych!

Proponowane działania do realizacji w ramach wolontariatu dramowego:

  • realizacja własnego projektu dramowego – przygotowanie aplikacji wraz z mini budżetem, spotkanie z komisją oceniającą projekt, realizacja projektu, sprawozdanie projektu,
  • udział w konsultacjach i superwizjach dramowych związanym z realizowanym projektem dramowym,
  • współpraca przy realizacji jednego z dramowych projektów społecznych realizowanych przez Stowarzyszenie,
  • poznanie specyfiki pracy w III sektorze poprzez udział w działaniach statutowych Stowarzyszenia i współpracę z zespołem.

Mini-projekty naszych wolontariuszy:

Ambasadorzy Akademii Porozumienia

Klub Praktyka Dramy

Klub Praktyka Dramy logo Ludzie!

Pasja!

Działanie!

KPD to bezpłatna inicjatywa umożliwiająca nabywanie i wymianę doświadczeń oraz  realizację warsztatów rozwijających kompetencje społeczne przy wykorzystaniu metody dramy stosowanej.

Uczestnikami warsztatów mogą być przedszkolaki, uczniowie wszystkich poziomów szkolnictwa, dzieci przebywające w placówkach wsparcia dziennego. Jeśli ciekawi Cię gdzie dotychczas realizowaliśmy swoje warsztaty, kliknij.

Zapraszamy też do obejrzenia filmu o działaniach wolontariuszy Klubu Praktyka Dramy.

Czytaj dalej

Bądź lepszą wersją siebie

By działać na rzecz innych, warto wcześniej poznać i zrozumieć samego siebie. Dlaczego? Tylko będąc świadomymi swoich zasobów możemy z nich w pełni korzystać i efektywnie dzielić się nimi z innymi. Dramowy warsztat podnoszący świadomość własnego potencjału poprowadziły:  Bernadeta Gołębiowska, Daria Gujska, Paulina Kiliańczyk, Klaudia Madanowska, Edyta Pęczek. 

Miejsce i grupa: Warsztaty zostały zorganizowane dla czterech klas pierwszych z Zespołu Szkół nr 14 w Warszawie (uczniowie technikum podzieleni na siedem grup).

Czas: Warsztaty zostały przeprowadzone w wymiarze pięciu godzin lekcyjnych dla każdej z grup.

Założenia warsztatu: Celem pięciogodzinnego warsztatu było podniesienie świadomości uczniów dotyczącej swoich zasobów (mocnych stron, talentów, możliwości, predyspozycji). Wolontariuszom zależało aby po warsztatach uczniowie potrafili wymienić swoje mocne strony, możliwości i talent, dostrzegać różne możliwości wykorzystania posiadanych zasobów oraz tego, co oferuje im ich otoczenie, widzieć korzyści płynące z otwartego komunikowania swoich mocnych stron, możliwości i talentów.

W trakcie trwania warsztatów poruszony został problem rozpoznawania swoich mocnych stron i talentów, a także komunikowania o nich. Drugim zagadnieniem było stawianie sobie celów oraz realizowanie swoich marzeń przy wykorzystaniu posiadanych zasobów.

Do osiągnięcia zamierzonych celów wolontariuszki wykorzystały techniki darmowe: fotografie, karty ról oraz ćwiczenia na integrację i podniesienie poziomu energii grupy.

badz lepsza wersja siebie

Opis warsztatu: Po serii ćwiczeń integracyjnych i rozgrzewkowych wolontariuszki wprowadziły techniki dramowe. Pierwszą z nich były fotografie. Prowadzące przygotowały kilka historii, których tematem przewodnim uczyniły zasoby człowieka i sposób ich wykorzystywania. W omówieniu ćwiczenia nacisk położony został na świadomość własnych zalet i talentów. Uczniowie dostali arkusze, na których mogli wypisać swoje mocne strony. Kolejną użytą podczas warsztatów techniką dramową były karty ról. Zaprezentowany w ćwiczeniu konflikt poruszał problem realizacji swoich marzeń wbrew temu, co narzuca otoczenie. Był to punkt wyjścia do dyskusji na temat realizacji własnych celów życiowych. Uczniowie na przygotowanych tarczach wypisywali owe cele, a także czynniki, które mogą im pomóc w ich realizacji.

badz lepsza wersja siebie3

Nastroje i wrażenia: Praca z uczniami technikum okazała się dla nas wyzwaniem. W każdej z grup zdarzały się osoby, które nie chciały współpracować, dlatego metody pracy i ćwiczenia rozgrzewkowe dostosowywałyśmy na bieżąco do danej klasy. Przeprowadzona przez nas analiza potrzeb ułatwiła zaplanowanie i przeprowadzenie warsztatów. Udało nam się nawiązać kontakt z każdą grupą. Uczniowie, dzięki naszemu zaangażowaniu, otwierali się. Pomimo początkowych oporów z wchodzeniem w role, zaakceptowali taką formę pracy.  W omówieniu okazało się, że uczniowie, nawet ci, którzy dystansowali się do warsztatów, poddawali refleksji tematykę zajęć. Zostaliśmy ocenieni pozytywnie w każdej z grup. Naszym zdaniem osiągnięcie zakładanych celów wymaga jednak dłuższego czasu pracy.

Prowadzący: Bernadeta Gołębiowska, Daria Gujska, Paulina Kiliańczyk, Klaudia Madanowska, Edyta Pęczek

Zaufaj mi

Brak zaufania między członkami zespołu, strach przed konfliktem, brak zaangażowania, unikanie odpowiedzialności, nie przywiązywanie wagi do rezultatów to, wg  Patrica Lencioniego, główne dysfunkcje w pracy zespołowej powodujące trudności we współpracy. Wolontariusze:  Agata Bauman, Anna Kordan, Bernadeta Szczypta, Wojciech Wójcik poprowadzili warsztat dla wolontariuszy hospicjum dla dzieci o tym jak budować relacje oparte na zaufaniu i współpracy.

Miejsce i grupa: Warsztaty zostały przeprowadzone przez czterech wolontariuszy Dramowej Akademii Wolontariackiej w Fundacji Podkarpackie Hospicjum dla Dzieci w Rzeszowie. Zajęcia skierowane były do wolontariuszy hospicjum i  odbyły się w siedzibie Fundacji. Uczestniczyło w nich w sumie 26 osób (2 grupy trzynastoosobowe).

Czas: 19 i 21.05.2015 r.

Założenia warsztatu: Diagnoza poprzedzająca warsztaty pokazała, że wolontariusze to osoby w różnym wieku i z różnym stażem pracy w hospicjum. Część z nich właśnie zakończyła cykl szkoleń przygotowujących do podjęcia pracy w Fundacji, ale nie miała jeszcze zbyt wielu okazji do zdobycia doświadczenia. Kolejna grupa to wolontariusze mający kilkuletnią już praktykę, zdobytą głównie dzięki odwiedzaniu chorych dzieci na oddziale stacjonarnym. Z ankiet wynikało, że wszystkim wolontariuszom hospicjum zależy na zdobyciu umiejętności budowania zaufania w grupie, a także, że chcieliby oni nauczyć się skutecznych metod komunikacji i współpracy.

DSC_0040

Przygotowując warsztat, wolontariusze DAW postanowili przede wszystkim przedstawić uczestnikom spotkania sposoby budowania relacji opartych na zaufaniu oraz pokazać, na czym polega skuteczna komunikacja. Głównym celem zajęć było to, aby wolontariusze hospicjum chcieli dzielić się zdobytym doświadczeniem i byli dla siebie wsparciem (szczególnie starsi stażem dla młodszych).

Opis warsztatu: Warsztat rozpoczęły rozgrzewki integrujące. Jedną z nich była „Cebula”. Wspomniane ćwiczenie bardzo spodobało się uczestnikom. Dzięki niemu poczuli się pewniej w swoim towarzystwie, bo dowiedzieli się o sobie wielu nowych rzeczy, m.in. jaki film obejrzeliby jeszcze raz, jaką potrawę lubią, dlaczego zostali wolontariuszami oraz co by zrobili, gdyby zostali czarodziejami. W teatrze obrazu wolontariusze mogli zmierzyć się z sytuacją konfliktową i znaleźć drogę do porozumienia.  Każda z grup miała do odegrania inną historię (konflikt sąsiedzki, w zespole tanecznym, w rodzinie). Najpierw uczestnicy prezentowali sytuację wyjściową – konfliktową, a następnie jej idealne rozwiązanie i proces, który doprowadził do pozytywnego finału. To ćwiczenie było wstępem do rozmowy o metodzie komunikacji FUO (fakty, uczucia, oczekiwania). Wolontariusze mogli doświadczyć tego, jaki wpływ na jednostkę może mieć grupa (ćwiczenie, w którym jedna grupa miała spowodować, aby druga wyszła z sali na korytarz, a druga grupa, aby ta z korytarza weszła do sali). Później uczestnicy mogli poznać teorię Patrica Lencioniego, według której wszelkie trudności w pracy zespołowej wynikają z pięciu dysfunkcji: braku zaufania między członkami zespołu, strachu przed konfliktem, braku zaangażowania, unikania odpowiedzialności, braku przywiązywania wagi do rezultatów.

DSC_0095

Nastroje i wrażenia: Dzięki warsztatom wolontariusze lepiej się poznali i przyjemnie spędzili czas. W fazie podsumowującej podkreślali, że nie mieli wcześniej takich spotkań, a szkoda, bo są im potrzebne. Podczas zajęć chętnie dzielili się swoimi doświadczeniami z pracy wolontariackiej, co świadczyło o tym, że dobrze się czuli w swoim i naszym towarzystwie. Reakcje uczestników na zaproponowane im ćwiczenia wskazywały, że drama jest ciekawym i atrakcyjnym narzędziem pomagającym w podnoszeniu kwalifikacji i nabywaniu nowych umiejętności. Niektórzy z uczestników tak angażowali się w zajęcia, że dopiero po pewnym czasie wychodzili ze swoich ról (np. po teatrze obrazu). Nasze obserwacje doprowadzają do wniosku, że przekazywanie wiedzy połączone z aktywną formą zajęć i zaangażowaniem uczestników może śmiało konkurować z wykładem czy prezentacją multimedialną. Podczas warsztatów dramowych nie ma nawet chwili na nudę, a czas płynie szybko.

Autorzy warsztatów: Agata Bauman, Anna Kordan, Bernadeta Szczypta, Wojciech Wójcik