Metoda dramy w terapii uzależnień

Tytuł: Zastosowanie i efektywność metody dramy w terapii uzależnień

Autorka: Justyna Żulewska-Sak

Cel projektu:

Projekt zajęć wykorzystujących metodę dramy obejmuje cykl dziesięciu trzygodzinnych warsztatów przeprowadzonych OR-R MONAR w 2001r.

Głównym celem zajęć była integracja grupy, oraz zwiększenie poziomu bezpieczeństwa a co za tym idzie poziomu otwartości. Poza tym zwiększenie umiejętności rozpoznawania, nazywania i okazywania emocji oraz rozwój umiejętności empatycznych.

Każdy z trzygodzinnych warsztatów miał swój cel szczegółowy, m.in. rozwijanie umiejętności komunikacyjnych, szczególnie zdolności konstruktywnego przyjmowania krytyki, umiejętności nawiązywania kontaktu, umiejętności grupowego podejmowania decyzji, umiejętności autoprezentacji, poszukiwania pracy, uświadomienie grupie mechanizmów rządzących rywalizacją i współpracą, przybliżenie problematyki wartości w naszym życiu, sensu życia.

Grupa:

Grupę z którą przeprowadzałam zajęcia stworzyło dziewięciu mężczyzn w wieku od 20 do 28 lat. Średnia wieku w grupie wynosiła 22 lata. W styczniu byli oni pacjentami OR-R MONAR od przynajmniej dziewięciu miesięcy. W większości byli oni uzależnieni od opiatów - siedem osób. Dwóch było uzależnionych od amfetaminy.

Wyniki badań:

Badania, które przeprowadzałam wykazały wyraźne zwiększenie poziomu otwartości uczestników. Nie zmieniła się znacząco struktura socjometryczna grupy, nie zwiększyła się wyraźnie empatia i zdolność rozumienia sytuacji społecznych wśród jej członków. Ewaluacja projektu wykazała, że metoda dramy była w odczuciach członków grupy najatrakcyjniejszą formą zajęć.

Logowanie